Om één uur waren we bij de Euromast om daar op grote hoogte broodjes te gaan eten. We zaten daar lekker bij het glas waar we op z’n kloosters gezegd recht de put in keken. Niet iedereen was daar zo gek van en verkoos toch verder van het raam af te gaan zitten. Na de lunch was het dan toch eindelijk zo ver, we gingen nu toch echt naar Ahoy.
 
Bij Ahoy was het voor iedereen even zoeken waar we met die bus naar toe moesten gaan, maar gelukkig was er nog een verdwaalde Russische reisleider (Jan Maaijen) die ons de weg wel wist te wijzen. Toen we eindelijk binnen waren werden we rondgeleid door Huub van der Lubbe himself!! Er was natuurlijk ook nog iemand bij die er vol van overtuigd was dat het niet Huub was maar z'n broer. Maarja deze man slaagt de plank op dat gebied wel eens vaker mis.
 
Na de rondleiding was het wachten, wachten en nog eens wachten tot vijf uur, dan hadden we namelijk een soundcheck!!! Jaja het moet niet gekker worden zou je haast gaan denken. Het wachten was niet erg want we hadden gewoon een privé-concert van De Dijk, ze speelden bijna het hele programma door en wij konden overal gaan en staan. Om vijf uur waren wij dan toch aan de beurt, we stonden op het kleine podium bij d’n toog. Toen we begonnen zagen we tot ieders verbazing dat niet alleen de vrouwen stonden te luisteren, maar ook de voltallige Dijk. Het was natuurlijk wel even raar dat De Dijk nu zelf voor het podium stond in plaats van erop. Na de soundcheck kregen we van iedereen complimenten, iedereen had er het volste vertrouwen in. Van der Lubbe stond er van te kijken dat hun nummers ook zulke  geweldige carnavalskrakers zijn. 
 
Om zeven uur gingen we er dan toch echt voor, we begonnen eraan. We speelden eerst bij d’n ingang, daar stond een hele club uit klooster ons al op te wachten. Na wat nummers gingen we dan toch echt naar de muziektempel, we speelden daar eerst onversterkt. Toch hebben ze ons gehoord, aan de overkant deden ze namelijk ook mee, dus dat zat wel goed. Ook niet onbelangrijk was dat de echte dijkfans ze konden herkennen en dat is toch wel leuk. Na op de tribunes gespeeld te hebben zijn we naar de Arena gegaan, nee niet in Amsterdam, maar dat is dus gewoon waar de staanplaatsen zijn. Om 8 uur moesten we naar het podium, daar werd nog heel even overlegd met de mensen van het licht om bij “Mag het licht uit” dan ook de lichten uit te doen. En dan was toch echt het moment aangebroken waar iedereen al die woensdagavonden en zondagmorgenden (lees middagen) voor heeft opgeofferd. We konden gaan spelen voor een vol Ahoy, iedereen keek, luisterde en zong mee met Windkracht 9!!!! We begonnen met “Mag het licht uit” en precies op de break ging het licht ook echt uit. Op dat moment  hoorde je iedereen juichen, dat was echt prachtig. Ons laatste nummer was “Nergens goed voor”, direct daarna begon de dijk. 
 
Na dit kon de avond voor ons niet meer kapot, we konden naar het concert gaan kijken en je mag drie keer raden waar we stonden??? Jawel d’n toog !!! Er was één toog in heel Ahoy en naar de anderen uit Klooster en omgeving moesten we ook niet zoeken, want die stonden op enkele na, ook bij d’n toog!!!
 
Na afloop van het concert was er nog de afterparty!!! Daar zagen we buiten de mannen van de De Dijk nog andere BN’ers. Pascal van Blof, Sieb van De Kast, Thomas Acda of was het nou Paul de Munnick, Loes Luca en nog andere!!! Wij hadden voor De Dijk na afloop ook nog een cadeau, het was tenslotte toch hun jubileum. Dit deden we natuurlijk wel spelend, dit keer wel eigen nummers. Die mannen van de dijk kunnen ook meer dan drummen, gitaar spelen, of zingen, ze kunnen zelfs trompet en tuba spelen.

Maar ja, mooie liedjes duren niet lang en dus moesten we op den duur toch naar huis. Na al de mannen nog eens bedankt te hebben stapten we in de bus. Om drie uur werden we door Jan (de buschauffeur) weer veilig bij De Linde afgeleverd. Daar werd nog een pint op d’n geslaagde afloop gedronken en toen was het echt klaar.
 
Het is een droom die is uitgekomen!!!!
 
Willem-Jan